صولت خبر

کد خبر: 10105
تعداد نظرات: بدون دیدگاه
تاریخ انتشار: ۱۱ اردیبهشت ۹۹ - ۰۷:۱۶

عاشقانه ترین سرود ایل معلم نازنینم. استاد محمد بهمن بیگی درسالهای بحرانی و تبعیض طبقاتی و جنسیتی ; رنگین کمان اسمان ابری ایلات ایران شدی و چهره ی غمزده ی فرزندان محروم جامعه را باعشق اراستی. نفسهایت را درسینه حبس کردی تادشمنان خودی و دولتی. صدای شماره افتادنش را نفهمند. هرگز فرصت لذت بردن از […]

عاشقانه ترین سرود ایل/یادداشت به مناسبت سالگرد درگذشت استاد محمد بهمن بیگی

عاشقانه ترین سرود ایل

معلم نازنینم. استاد محمد بهمن بیگی
درسالهای بحرانی و تبعیض طبقاتی و جنسیتی ; رنگین کمان اسمان ابری ایلات
ایران شدی و چهره ی غمزده ی فرزندان
محروم جامعه را باعشق اراستی. نفسهایت را درسینه حبس کردی تادشمنان خودی و دولتی. صدای شماره افتادنش را نفهمند.
هرگز فرصت لذت بردن از اموزش پابرهنه هارا از دست ندادی.. راههای زیادی وجود داشت. اما راه تو ایستادگی برای باسوادکردن مردم بی پناه ایلات بود
همیشه عمر فرصتها کوتاهتر از عمرشکوفه هاست..اما تو از هرشکوفه هزاران گل اراستی…
سرو نازت در دامنه کوه بیل ده ساله شد.
ایمورها. مرادها و…..پروفسورشدند.
دختران زلیخا وکیل. طبیب. خلبان شدند.
تو سالها شمع بودی. اما امروز و فرداها و قرنها تازمین و زمان درگردش هست. پروانه ی
اطرافت فزون و داستانهایت. خاطرات زیبایت. اهنگ زیبای تارتارموسیقی قبایل خواهدشد. مریدانت با عشق ورزیدن به شاهکارگذشته ی تو. عشق خوب زیستن را به ایندگان تقدیم میکنند.
تواز شکست نهراسیدی. عروسی و عزات. دیدن یک مدرسه چادری سفید در پهن دشت ایران بود که بادیدن بچه های فقیر.اما. پرمغز و مستعد بشوق ایی و نور امید در جانشان بتابانی. ازتونلهای خوفناک گذشتی. موانع را یکی یکی پشت سر گذاشتی.  جان کلام .داستان و اثار تو. حدیث قومی است که بافریادی رسا. تمامی دردها. رنجها. دربدریها.. تبیعضها. جهل و فقر و سرگردانی هارا به گوش جهانیان رساندی. اما حفظ هویت کردی..واقعیتهای جامعه بشدت سنتی. فئودالی و فلاحتی را. همان گونه که بود. توصیف کردی. هرصفحه از کتابهایت. یک شناسنامه هویتی برای ما ایلیاتی و روستایی و ایرانی است. که باید صیانت کنیم و به ایندگان بسپاریم.. تاحقایق خدمات تو جاودانه گردد. تومعلمی کم نظیر و نویسنده ای. بی بدیل بودی..           اگر تو نبودی. باین زودیها سواد درایران عمومی نمیشد..  اندکانند نقادها. چه باک. اطراف گلهای زیبا خار بسیارند
یادپرمهرنگاه تو در ان روز نخست..
نرود از دل من..تا نرود ازتن جان.
یک جهان راز در امیخته داری به نگاه
دردوچشم تو فروخفته مگر راز جهان

 

امراله یوسفی
اردیبهشت ۹۹ شیراز
به مناسبت دهمین سال درگذشت استادبهمن بیگی

یادداشت
یادداشت ها